Yeni yapılan bir meta-analiz, çocuklukta ebeveynlerinden kabul gören bireylerin yetişkinlikte daha sağlıklı ebeveynlik davranışları sergilediğini ortaya koydu. Araştırmaya göre, erken çocuklukta yaşanan ebeveynlik deneyimleri, ergenlikteki deneyimlerden çok daha güçlü bir etkiye sahip.
Cumhuriyet’te yer alan habere göre, Oregon State ve Utrecht Üniversitesi araştırmacıları, 12 binden fazla aileyi kapsayan 24 uzunlamasına veri setini analiz ederek, çocuklukta olumlu ebeveynlik modelinin sonraki ebeveynlik pratiğinde kritik rol oynadığını tespit etti. Olumsuz ebeveynlik örüntülerinin kuşaklar arası aktarılabildiğini ancak bunun kaçınılmaz olmadığını vurguladı.
Utrecht Üniversitesi’nden psikolog Sanne Geeraerts, çocuklukta yeterince kabul görmeyen bireylerin ebeveynlikte daha fazla zorlandığını söyledi. Geeraerts, bunun bireyin ortamını doğrudan kopyaladığı anlamına gelmediğini, ancak iyi bir model eksikliğinin süreci zorlaştırdığını belirtti.
Oregon State Üniversitesi’nden Prof. David Kerr, meta-analizin, geçmiş çalışmalarda eksik kalan baba davranışlarını inceleyen en kapsamlı veri tabanını içerdiğini belirtti. Bu sayede, ebeveynlik davranışlarının kuşaklar arası aktarımı konusunda literatürde önemli bir boşluk giderilmiş oldu.